De 2e werkweek

Vandaag maandag is mijn 2e werkweek gestart , na een heerlijk weekend te hebben gehad en de zin om te gaan werken was duidelijk aanwezig. Maar eerst maar zover het afgelopen weekend vertellen. Zaterdag ben ik met een aantal vrijwilligers naar Hikkaduwa gereisd met de openbare bus. Het plaatsje ligt op 3 kwartier rijden t.o.v. van Galle richting Colombo. 11 jaar geleden is hier een trein met reizigers weggespoeld door de tsunami. Resultaat 1200 doden. Ter nagedachtenis aan de slachtoffers is hier een klein museum ingericht met vreselijke beelden van de ramp die het gebied hier heeft getroffen. Ik ben er maar kort in geweest, kon de beelden van de ramp niet aan zien en zeker het verhaal erbij van diegene die ons rondleidde maakte diepe indruk. Een meisje van 2 dat de ramp met de trein overleefde, haar familie verdronken in het natuur geweld, de foto's waarop schepen, mensen , haaien, de trein diep in het land zijn terecht gekomen door de 2e golfslag getroffen 4 uur na de 1e golf die minder sterk was. De beelden van massa graven waarin de slachtoffers werden begraven, zonder hun identiteit te achterhalen. Dit om het uitbreken van cholera en andere ziektes te voorkomen. Komend uit het museum, loop je direct het prachtige strand op hetgeen er vredig bij ligt en je je niet kunt voorstellen wat voor drama zich hier heeft afgespeeld. Daarna zijn we naar de schildpadden opvang gegaan, waar zij worden opgevangen bij een evt. Verwonding door een schip o.i.d. Met veel toewijding worden de grote dieren verzorgd en later weer terug gezet in zee. Daarna heerlijk gezwommen met elkaar en ons tegoed gedaan aan een rode snapper( vis) van de barbecue met lekkere friet. Even iets anders dan rijst of mie, lekker koud biertje erbij en we hebben verder van onze dag genoten . Op zondag zijn we met 14 personen naar het fort in Galle geweest waar we een kook workshop hebben gedaan. Verschillende curry's gemaakt en 2 chutney's , heerlijk met elkaar gegeten, de recepten zitten in mijn koffer, thuis maar eens uit proberen. Daarna door het fort gelopen, dat een dorp op zich is, eerst Portugees,later Nederlands bezit en dat is goed te zien, een Nederlands hervormde kerk, getuige hiervan en ook gebouwen die Nederlandse architectuur hebben. Mooi om te zien, mooie winkels en restaurantjes,hier kom ik zeker nog wel terug, een verademing met de stad Galle zelf, waar er heel veel verkeer is, erg chaotisch en een wit war van straatjes en steegjes met bouwvallige gebouwen en dan staat er ineens een splinternieuw gebouw van KFC, de concurrent van de Mac.
Een grote vis en groente markt die veel publiek trekt , dus ook veel tuktuk, ook mijn vervoersmiddel. Iedere morgen om 8.15 uur wordt ik opgehaald om om 8.30 in het verpleeghuis te zijn. Een reis op zich, verwonderlijk dat het iedere keer weer goed afloopt zo'n rit, ik hou mijn ogen dan maar ook dicht en vertrouw op de rijkunst van Asra, die me iedere keer ophaalt. De groep is inmiddels ook weer gewijzigd , de Australiërs zijn vertrokken , hun tijd zat er op, inmiddels 2 Engelse meisjes , een Iers echtpaar van 74 en 72, gearriveerd. Hè ik ben de oudste niet meer. John en Pamela's heten ze en hij is arts geweest in Ierland en vorig  jaar met pensioen gegaan. Hij gaat werken in het ziekenhuis en zij gaat Engelse les geven aan de weeskinderen. Mooi dat je dat op die leeftijd nog kunt en wilt doen. Dit was het weer voor deze keer ik zit buiten i.v.m. bereik WiFi en wordt opgevreten door de muggen. Gauw date opgaan doen. Tot de volgende keer en dan zal ik iets vertellen over de diverse projecten waar de andere vrijwilligers werken. Lieve groet en bedankt voor jullie reacties Cor