Woensdag 20 januari

We hebben weer WiFi en ondanks dat het bijna bedtijd is , toch maar even van de gelegenheid gebruik maken om weer even iets op mijn blog te zetten, ik weet niet wanneer de volgende gelegenheid zich weer voordoet. Vanavond heerlijk gegeten met 4 collega vrijwilligers, in het fort in Galle, een mooie plek om te zijn. Lekker een mix grill gegeten , heerlijk om weer een stukje vlees te proeven na het vele vegetarische eten en rijst met een lekker glas wijn, cabernet sauvignon. Waar je al niet blij kunt van worden. Zoals ik al schreef zijn er diverse vrijwilligers die op verschillende projecten werken. Het weeshuis, verblijf voor kinderen met een lichamelijke en geestelijke beperking, een verblijf voor meisjes die zijn misbruikt, ziekenhuis, verpleeghuis, en Escat een organisatie die zich bezig houdt met fysiotherapie. Afgelopen week met diverse vrijwilligers gesproken die op diverse projecten werken en ben tot de conclusie gekomen dat ik toch wel op de meest stabiele plek werk. Het verblijf voor meisjes, die misbruikt zijn, is heftig. Hier verblijven ongeveer 60 meisjes uit diverse klasse van de maatschappij maar hebben, zo jong al, heftige ervaringen van seksuele geweld en misbruik meegemaakt. De jongste is 10 en de oudste zijn 18. Hier worden ze weer weerbaar gemaakt voor de maatschappij, krijgen een opleiding voor Engelse les , mogen in de bakkerij werken en krijgen een zinvolle dagbesteding. Zoals je zult begrijpen mogen hier alleen vrouwelijke vrijwillgers werken die soms met heftige verhalen thuiskomen van hetgeen ze allemaal mee maken. Je wordt hier ook niet zomaar losgelaten op deze groep en je moet wat levenservaring hebben om hier te werken. Nu werken er 2 net afgestudeerde psychologen die na hun studie een jaar de wereld aan het verkennen zijn, omdat er in Nederland geen werk is voor hen. Zij voelen zich hier op hun plek en zien de resultaten van hun aanwezigheid. Prachtig toch als je met die ervaring straks het project weer kunt verlaten. De meisjes worden o.a. opgeleid in een backery project , waarin ze leren om brood te bakken, taarten te maken, pizza's te maken en tevens krijgen ze Engelse les . Hierdoor vinden ze vaak een baan bij een hotel om na een verblijf van ruim een jaar de grote mensen wereld in te kunnen. Nog heftiger zijn de verhalen van de vrijwilligers die in het weeshuis werken. Zij hebben gemiddeld de zorg over 80 kinderen van pasgeboren tot 1 a 2 jaar. Ze mogen geen affectie tonen tot de kinderen, niet wiegen of troosten of anderszins. De leiding ziet hier streng op toe, alleen maar voeden, en verschonen, ook niet teveel anders wordt het onbetaalbaar. De wezen zijn niet in tel, worden ook niet meer aan buitenlandse ouders ter adoptie aangeboden, omdat de overheid zich hiervoor schaamt. Echter zoals het er nu toegaat ,althans dat heb ik natuurlijk van horen zeggen door de vrijwilligers die hier werkzaam zijn, is ook niet goed , er wordt minimale zorg geboden aan de kinderen die zijn afgestaan aan het tehuis of wees zijn geworden. Ik zou hier niet kunnen werken denk ik, alleen al als ik hoor waarmee de vrijwilligers, relatief jong nog, mee geconfronteerd worden. Gelukkig heb ik deze dilemma's niet. Morgen mag ik naar een verblijf voor kinderen met een geestelijke en lichamelijke beperking. Ik ben hiervoor gevraagd omdat ik vorig jaar de ervaring heb gehad in Thailand en 1 van de vrijwilligers wilde graag dat ik een dag met haar mee liep om te kijken wat zij voor die kinderen kan betekenen. De leiding heeft hier goedkeuring voor gegeven, en ik wilde ook wel zien hoe het hier georganiseerd is in vergelijking met Thailand . Maar ga vrijdag weer naar het verpleeghuis. Daar ligt op dit moment mijn taak en heb er plezier in. De glimlach alleen al als ik 's morgens aankom en met een goodmorning verwelkomt wordt is al de moeite waard om er te zijn en de bewoners een leuke dag te bezorgen. Sinds maandag doe ik dit met Ellen een Hollandse vrouw , oorspronkelijk afkomstig uit Bennekom, en nog werkzaam in de ouderenzorg, die ook 4 weken komt werken. Zij is meer van het handwerken , nagels lakken etc. Ik voor het andere werken. We gaan het verschil maken komende weken door onze aanwezigheid. Nog steeds is het erg warm hier, 38 graden en na het werk even de zee induiken is dan een verademing. Ik zie de beelden op tv van kou en sneeuw in Holland , natuurlijk met enige weemoed, maar goed dit is ook geen straf. Tot een volgende keer ,Lieve groet Cor