Weer weekend

Als je achterom kijkt dan is het net of de tijd hier veel sneller gaat dan thuis, alweer een week voorbij met mooie momenten, afscheid nemen van een aantal vrijwilligers omdat hun tijd erop zit, aanscherpen van leuke contacten en nieuwe kennismaking met vrijwilligers die net gearriveerd zijn. Afgelopen week was het heerlijk werken in het verpleeghuis , Ellen een z verpleegkundige is vorige week gearriveerd en samen met haar werk ik nu iedere dag in het verpleeghuis, we vormen een goed team met ieder zijn specialiteiten waar de bewoners gebruik van maken. Vrijdag een hele dag creatief met een aantal bewoners bezig geweest. Het grootste deel van de bewoners ging ieder half uur naar de kerk om te bidden, de anderen vnl. Boeddhisten zijn aan het schilderen geslagen en we hebben mooie schilderijen gemaakt van olifanten, die straks ook weer in de eetzaal mogen worden opgehangen. De katholieke bewoners hadden gisteren hun gebedsdiensten, vandaag de boeddhisten , gisteravond voor 12 uur de laatste maaltijd, vandaag alleen maar drinken , in het wit gekleed gaan en 4x bidden vandaag en tenminste 5 goede voornemens hebben . Dat allemaal vanwege volle maan , de 1e van dit nieuwe jaar . Zo zijn er door het hele jaar veel aangelegenheden waarvoor een feest wordt gehouden, en of je nu Hindoe, Moslim, Christen of Boeddhist bent, iedereen krijgt een vrije dag en je hebt respect voor elkaars overtuiging. Een mooi gegeven, maar ook hier wordt het niet altijd bewaarheid. Maar ik vind het wel mooi om te zien hoe ze met elkaars geloof omgaan en respect hebben. Gisteren had ik een kort gesprek, zoals iedere dag, met Martina, de bewoner die ooit een kindje heeft afgestaan. Ik kreeg een briefje in mijn handen gedrukt en daar in stond, in het Engels, de volgende tekst. Dear Mr. Cor, ik hoop niet dat u boos op mij wordt bij het lezen van dit briefje, maar ik wil u vragen of u een stuk sunlight zeep voor mij wil kopen om mijn kleren te wassen en een stukje Lux zeep om mijn lichaam te wassen. En aub zeg dit niet tegen de zuster want dan krijg ik straf. ........ Ik ben gelijk naar de supermarkt gegaan en heb het voor haar gekocht en ongemerkt in haar nachtkastje gelegd. Na de middag kwam ze mij bedanken... Ze had geen geld om het zelf te kopen...  Voor omgerekend 2 euro weer iemand blij kunnen maken... Ik zal haar eens vragen waarom de zuster boos zou worden als ze dit wist.... Vandaag zaterdag zijn we, Bart, Chantal en ik, vertrokken naar Mirissa een kustplaats 50 km van Galle, waar we morgen walvissen en dolfijnen gaan spotten... Op zee.. Hoop niet dat ik zeeziek wordt maar het lijkt me erg leuk... Wordt vervolgd. Lieve groet Cor