De 3e week

Vandaag, the day after , gaat mijn 3e week alweer in. Ik keek vanmorgen in de spiegel en had ik een blauw oog. Toen ik aan de ontbijt tafel verscheen, meldde Chantal mij dat ik tijdens de bootreis met mijn hoofd  tegen een leuning had gestoten zonder dat ik er zelf iets van gemerkt had maar wel een blauw oog tot gevolg had, verder voel ik me weer goed en was om 8 uur alweer in het verpleeghuis. Did you fight with y're wife vroeg een van de bewoners.... Ik vertelde hen over mijn barre zeetocht en ze hadden met me te doen.... Vanmorgen maar getrakteerd op verse cake bij de thee, het hoofd van de eetzaal, een bewoner, die daar de boel een beetje runt, gaf aan hoeveel plakken ik moest snijden, 78 stuks, en als ik de priesters in rustte, ook een plak wilde geven dat komen er 5 bij. Zij wonen op de bovenste verdieping en hebben een eigen kamer en verzorgen af en toe een mis in de kleine Kapel in het verpleeghuis. Intelligente mensen die iets van de wereld hebben gezien, als missie priester in Afrika gewerkt, 2 onder de Poolse paus 4 jaar in Rome gestudeerd en nu in retraite zijn. 2 ervan zijn nog redelijk actief in de kapel en vinden dat ook leuk om te doen zolang hun gezond dat toelaat. Vanmorgen weer een grote groep bewoners bij de gym gehad . Zelfs 1 van de mannen die behoorlijk autistisch is, kwam erbij zitten, de vorige keren keek hij om het hoekje wat er allemaal gebeurde, nu nam tie plaats tot ieders verbazing en deed actief mee. Een half uurtje bezig zijn met een temperatuur van 33 graden valt niet mee, althans bij mij want ik heb een natte rug, blijf ik zelf ook een beetje in conditie als ik na 5 maart weer naar de sportschool mag . Alle spieren krijgen even de aandacht, via spotyfy een muziekje erbij en de bewoners doen gezellig mee. Na het sporten tijd voor de cake en thee, daarna gaat de handwerkgroep aan de slag met Ellen, ik ga de mannen bezig houden, die over het algemeen onderuit gezakt hangen in hun stoel met hun sarong aan en op de blote voeten op de cementen vloer zitten . De jongste is 58 en de oudste man 84 jaar en deze spreekt goed Engels: nog op school geleerd meneer. Dat leren de kinderen niet meer en dat is jammer. Jaren geleden en dan praat ik over begin jaren 80, was er een 1e vrouwelijke president die nationalistische trekjes had en de Engelse les afschafte op school, omdat ze niet herinnerd wilde worden aan de kolonisatie. Engels krijg je nu op private scholen, dus iets voor de rijke mensen die dat kunnen betalen, gaf deze bewoner aan. Jammer voor Sri Lanka waarvoor het toerisme zo belangrijk is, zeker na jarenlange burgeroorlog met de Tamils dat het land bijna bankroet heeft gemaakt. Gelukkig is dat nu voorbij , zei tie en is het land weer aan het opkrabbelen, dan de tsunami, die ook geen positieve invloed op het toerisme heeft gehad. De economie zit weer in de lift en wij ouderen kunnen alleen maar toezien, de macht is in Colombo en vlgs hem hebben ze nu een president die van het volk is en nu een jaar aan de macht is. In het vrijwilligers huis waar ik woon is het een komen en gaan. We zijn nu nog met 18 man/vrouw, weekend nog 10 en vanaf vlg week weer 28. Zal weer even wennen zijn om de namen te onthouden en iedereen weer een beetje te leren kennen. Het eten is prima, 2x per dag warm en 's morgens kun je kiezen wat je wilt of rijst of brood. Ik ga voor het laatste met een kommetje yoghurt en vers fruit, ananas, mango, heerlijk. En 's avonds is er altijd soep, pompoen, spinazie, wortel, groente ,kippen, of noedelsoep. Je zou denken met deze temperaturen soep, maar het is echt heerlijk. Ik ben een soep liefhebber dus mij doe je er een plezier mee. De hoofdmaaltijd meestal rijst of mie met verschillende curry's . Soms pas ik daarvoor en neem 2 koppensoep en laat de curry's aan me voorbij gaan, 1x op een dag is voldoende. We zijn plannen aan het maken om komend weekend naar een nationaal park te gaan met een groep, om de olifanten, tijgers echt te aanschouwen met een jeepsafari. Lijkt me leuk. Bijgaand nog een paar foto's van de eetzaal in het verpleeghuis want vandaag zijn de kunstwerken opgehangen die ik met de bewoners gemaakt heb, ze zijn er trots op. Lieve groet en tot een volgend keer.