Dinsdag 7 februari

Morgen alweer aan mijn 5e week bezig tijdens mijn verblijf in Sri Lanka. Wat gaat de tijd snel als je druk bent en geniet van je verblijf hier. Zeker de afgelopen 10 dagen dat mijn zusje Petra er was. Wat hebben we een leuke tijd gehad en het is stil nu ze er niet meer  is. Vrijdag jl. zijn we naar Kandy vertrokken, een mooie stad in het midden van Sri Lanka. Na 6 uur rijden met een aantal tussenstops kwamen we hier om 3 uur aan. Veel oude gebouwen die herinneren aan de Engelse periode zijn nog in tact. Het midden van het centrum wordt gevormd door een groot meer, een overblijfsel van een krater van honderden jaren geleden. Hoogtepunt van dit bezoek was het bezoek aan de tempel van de tand. Tooth Tempel een imposante tempel die stamt uitbrengen 14e eeuw en eerst dienst deed als koninklijk verblijf. De tooth tempel ontleend zijn naam aan een tand van Boeddha dienhier als relikwie wordt bewaard. We hebben hem tijdens een ceremonie met honderden anderen mogen aanschouwen nadat eerst een ritueel werd uitgevoerd. Het was indrukwekkend om mee te maken en op afstand het relekwie te mogen aanschouwen. Zeker voor Boeddisten is dit als een heilige plaats beschouwen en dat merk je doordat zij geknield , zittend, staand aan het bidden zijn, bloemen rondstrooien etc. Mooi om mee te maken. De volgende dag zouden we naar Ella gaan 110 km onder Kandy , met de trein, maar dat zou ons 8 uur heen gaan kosten een hebben we besloten om naar Noraly te gaan een plaats boven Kandy 4 uur rijden met de auto en 4 uur terug met de trein hetgeen een prachtige rit was midden door de thee plantages. De treinreis tussen de locale bevolking was een belevenis, jongens die hun gitaar en trommel bij zich hadden maakten muziek voor ons en de uitzichten waren fantastisch. Rond half 5 waren we terug in Kandy en hebben aansluitend een dansvoorstelling bijgewoond met traditionele dansen. Mooie kostuums, indrukwekkende dansen, zelfs over het vuur lopen, kortom weer een hoogtepunt van deze dag. 'S avonds lekker gegeten met de chauffeur Alin en gids, Sarath. Zondag morgen zijn we rond 10.uur weer vertrokken richting de kust om Petra weg te brengen naar Negombo, waar zij morgen weer richting Nederland vertrekt. Het afscheid viel niet mee en ben dankbaar dat zij de moeite heeft genomen mij op te komen zoeken hier in Sri Lanka, waardoor je samen indrukwekkende zaken kunt delen. Zoals jullie hebben kunnen lezen is het bezoek aan het weeshuis aangrijpend geweest voor haar, ik ben er nooit geweest omdat je er als man niet mag komen evenals in het tehuis voor meisjes die sexueel misbruikt zijn. Het heeft iets met Petra gedaan zeker ook in contrast met het verpleeghuis en het tehuis voor mensen met een beperking, Samboi . Maar ook dit is Sri Lanka. Als je kijkt naar de zorg in het verpleeghuis en Samboi wordt er wel naar de cliënten omgekeken en is de zorg relatief op peil, hoewel je er ook niet ziek moet worden ook dat hebben wij mogen ervaren in het verpleeghuis waar een client in de laatste fase van haar leven is. Ze weegt nog maar 25 kg denk ik.Iedere dag gaan  we even bij haar langs, lippen nat maken, vliegen bij haar wel slaan, mieren die over  haar heel lopen weg halen omdat ze iets zoets heeft gekregen dat in haar mond heeft geduwd. Kortom hier gebeuren ook zaken waaarvan wij denken is dit zorg? Wat we doen is ervoor haar zijn, hand vasthouden vragen aan de helpende of er geen klamboe boven haar kan hangen. Lippen natmaken die dan een glimlach vertonen. Iedere dag hoop je dat ze er niet meer is , maar vanmorgen was ze er nog en er verscheen een lachje op haar mond toen ik haar gezicht streelde. Ik begreep dat er nu doorlig wonden kwamen, ondanks een luchtmatras, maar ze is ook zo mager dat het niet anders kan. Ook dit gebeurd er in het verpleeghuis. Te weinig verzorgende dienhier naar om kijken, ze worden aan hun lot overgelaten. Daar wordt je verdrietig van. 

Naast de " verzorgende taken" vroeg de non of de kapel ook nog geschilderd kon worden. Gelukkig zijn er in het weeekend 12 nieuwe vrijwilligers bijgekomen waaronder Chris een Engelse jongen die mij wilde helpen. Maandag zijn we gestart met de voorbereidende werkzaamheden en vandaag begonnen met schilderen nadat ik eerst weer een hoeveelheid latex heb gekocht. Ik denk dat we donderdag klaar zijn met onze werkzaamheden. Tussendoor massages geven, wond van Francis verbinden, omzien naar de stervende client , meer bewegen voor ouderen , dus genoeg bezig om me niet te vervelen, maar daarom ben ik ook hier. En doe het met veel plezier. Nog 1,5 week hier en dan rondreizen. Maar tussendoor horen jullie mij nog wel over de activiteiten die ik in Galle doe. Dank voor jullie reacties en betrokkenheid deed Petra en mij erg goed, ook van de individuele app-jes en bemoedigende woorden. Liefs Cor