De donaties
14 februari 2016
Lieve mensen hartelijk dank voor alle mooie en lieve reacties en natuurlijk de giften. Afgelopen vrijdagmiddag ben ik met de non naar de stad geweest in een tuktuk. Een belevenis op zich zeker als je door het drukke Galle moet rijden en dan ook nog met een non naast je geeft je veel bekijks. De congregatie van zusters die hier de zorg van de ouderen op zich genomen hebben komen van oorsprong uit België . De zusters van Jezus en Maria hebben zich hier begin van de vorige eeuw gehuisvest. De 1e bisschop van Galle was ook een Belg , bisschop van Reeth waar ook het verpleeghuis naar vernoemd is. In 1927, het geboorte jaar van mijn vader, werd het huis gebouwd en geopend. Later zijn er nog wat bijgebouwen geplaatst en in 1994 is het gerenoveerd. Een nieuwe opknapbeurt zou nodig zijn, veel beton rot , slechte riolering , open riool nog,, sanitaire voorzieningen etc. Maar over het algemeen ziet het er schoon uit, de slaapzalen worden iedere dag schoongemaakt. Er wordt veel gewassen , gezien de was die aan de waslijnen te drogen hangt. Maar als je in de keuken kijkt verbaasd het je dat hier iedere dag voor 80 mensen gekookt wordt, met zo weinig faciliteiten. Aangekomen in de stad, ongeveer een kwartiertje rijden met de tuktuk, bezoeken we de 1e lampen winkel. Een mooie zaak met heel veel keus. De non vraagt mij om uit te zoeken wat ik mooi vind en kan dan tevens naar de prijs kijken of deze binnen het budget valt. Ik zoek er drie uit waarover ik enthousiast ben, zij ook en zegt we gaan eerst naar een andere zaak. Hup weer de tuktuk in en rijden weer verder. We komen in een soort malle Pietje winkel, waarvan de 1e etage als lampen zaak is ingericht. Via verschillende omwegen komen we hier maar de keus valt tegen, vette lagen stof op de lampen en de helft is nog in dozen ingepakt. Zeker geen prioriteit van de eigenaar, we besluiten om weg te gaan en naar de volgende. In totaal heb ik 6 winkels gezien en we besluiten terug te gaan naar de 1e winkel , die en een goede kwaliteit lampen heeft en de mooiste modellen. Natuurlijk zijn ze hier ook het duurst maar dank zij de giften van jullie die binnenkomen kan ik dit doen. De non is helemaal in haar sas. Sir when they hang it is a really diningroom" een mooie reactie . We kopen er 5 en volgende week dinsdag worden ze gebracht en opgehangen. Dat heb ik er uit weten te slepen, zonder meerprijs. We gaan weer op stap en nu naar winkels kijken waar ze rollators verkopen. Hier zijn we uiteindelijk 2,5 uur mee bezig zonder resultaat. Maandagmiddag wordt de zoektocht voortgezet. In het verpleeghuis aangekomen krijg ik een verse kokosnoot aan de bovenkant open gemaakt met een rietje erin, heerlijk tegen de dorst. De non neemt afscheid van me en wens me een fijn weekend en hoopt dat wereldkaart maandag weer in goede gezondheid zullen treffen. Het weekend komen een aantal nieuwe vrijwilligers die ik ga inwerken in het verpleeghuis om mijn taak over te nemen. Hierover in de volgende blog meer. Lieve groet Cor


ik heb je verhalen de laatste tijd niet bij kunnen houden, maar vandaag heb ik een inhaalslag gemaakt. Ik ben onder de indruk van wat je allemaal meemaakt, heftige dingen vaak als je de achtergronden kent van mensen en kinderen, zoals je de situatie beschrijft. Fantastisch dat je iets voor ze kunt betekenen en ook super dat je met de non het tehuis kunt opknappen. Ook goed dat je de weekenden neemt om leuke dingen te doen in het mooie land, je zeeziekte ten spijt. Moeilijk voor te stellen dat je alweer je laatste periode ingaat, je vertrek voorbereidingen lijken nog zo kort geleden.
Nog een hele goede tijd toegewenst,
en lieve groet ook van Tineke, Guus (die andere, niet je collega vrijwilliger...).